چاپ دوم آن در سال 1386 ه . ق در 14 مجلد ، كه از جلد 15 تا 19 به همت آيت اللّه حسن زاده آملى و جلد 20 و 21 آن هم به وسيلهء مرحوم آيت اللّه شيخ محمّد باقر كمره‌اى نگاشته شد و سومين چاپ آن هم در 1405 ه . ق از سوى بنياد فرهنگى امام المهدى وابسته به مسجد ارك تهران نام گرفت . فصول كتاب اين كتاب ، شامل پنج بخش است : اول ، شرح لغات مشكل نهج البلاغه ؛ دوم ، اعراب كلمات نهج البلاغه ؛ سوم ، بيان مفصل معانى و مقصود نهج البلاغه ؛ چهارم ، تحقيق مطالب و شرح خطبه‌هاى كتاب ( دربرگيرندهء دهها مطلب ادبى ، تاريخى ، كلامى ، تفسيرى ، حديثى و مانند آن ) ؛ پنجم ، ترجمهء نهج البلاغه . « 1 » مؤلف در مقدمهء طولانى كتاب به شرح مباحث ادبى و فنون علم بلاغت پرداخته و از علم معانى و بيان و بديع در 200 صفحه سخن گفته است . وى حدود 70 فن بديع را با استناد به آيات ، روايات و خطبه‌هاى امير المؤمنين در نهج البلاغه و اشعار عربى توضيح داده است ، سپس شرح‌حال امير المؤمنين عليه السّلام ( ص 216 - 230 ) و سيد رضى ( ص 232 - 240 ) و توصيف و مدح نهج البلاغه ( ص 242 - 246 ) آمده و پس از آن خطبه‌هاى نهج البلاغه شرح شده است . انگيزهء تأليف مؤلف در آغاز كتاب پس از مدح بليغ نهج البلاغه ، مىنويسد :

--> ( 1 ) . تهرانى ، الذريعة ، ج 23 ، 157 ؛ امينى ، الغدير ، ج 4 ، 192 ؛ حسينى خطيب ، مصادر نهج البلاغه و اسانيده ، ج 1 ، 268 - 269 .